Dzisiaj zaprzyjaźnimy się z duńskimi rodzajnikami! W języku duńskim istnieją dwa rodzaje – męsko-żeński (nazywany również rodzajem wspólnym lub nienijakim) i nijaki, czyli o jeden rodzaj mniej niż w języku polskim. W przeciwieństwie do polskiego, duński nie jest językiem fleksyjnym, tzn. nie ma końcówek, które wskazałyby rodzaj gramatyczny rzeczownika. Zamiast tego pojawiają się rodzajniki: en – dla rodzaju męsko-żeńskiego oraz et – dla rodzaju nijakiego.